Ode aan en klaagzang over borstvoeding

Een ding hebben alle zoogdieren met elkaar gemeen. Onze baby's zijn zuigelingen en zijn voor hun voedsel afhankelijk van hun moedermelk. Een kalf drinkt koemelk, een bokje geitenmelk en een mensenbaby moedermelk. Ook al zijn er bij mensen daarnaast alternatieven beschikbaar, een echte vervanging is het nooit. Overigens is het verschil tussen mensen en andere zoogdieren dat bij de mens de borsten ook een sexuele functie hebben. Daardoor behouden ze grotendeels hun formaat buiten de zoogperiodes om.

Voor mij stond het altijd vast dat ik de biologische functie van mijn borsten ten volle wilde benutten als ik ooit moeder zou worden. Inmiddels ben ik gezegend met twee heerlijke jongens en geef ik voor de tweede keer borstvoeding. Tijd om het wel en wee van mijn ervaringen voor jullie samen te vatten in een verklarende woordenlijst:

Aanleggen: techniek dat door zowel jezelf als de baby correct moet worden uitgevoerd op straffe van een hongerige baby en/of eindeloos pijnlijke tepels.

Baby: weerloos wezentje dat volledig afhankelijk is van jou en je daarvoor liefde, warmte, slapeloze nachten en heel veel poep teruggeeft.

Beugelloze beha: vormeloos onding, weerloos tegen de almachtige zwaartekracht die het borstweefsel steeds verder zuidwaarts trekt.

Borsten: twee gigantische, pijnlijk gevoelige, lekkende monsters die uitgeleverd worden aan de grillen van je baby en voorlopig no-go zone zijn voor manlief, maandenlang 24/7 geketend aan de bustehouder.

Cupmaat: verhuist naar de verre regionen van het alfabet, daar waar "normale" vrouwen het bestaan niet van kennen en de fabrikanten te weinig economisch perspectief zien.

Doorzettingsvermogen: eigenschap dat tot het uiterste wordt uitgedaagd.

Flesje: de vijand, dient zo veel mogelijk vermeden te worden en als zodanig te worden beschouwd, waarbij het enige geoorloofde gebruik het toedienen van afgekolfde moedermelk is.

Kloven: de hel van iedere kraamvrouw, paper-cut in het kwadraat op een zeer vervelend plekje, waar ook nog regelmatig opnieuw aan gezogen wordt.

Kolf: martelaparaat waaraan je je voornamelijk als werkende moeder aan moet blootstellen (letterlijk) en die je sympathie voor koeien behoorlijk vergroot.

Lactatiekundige: redder in nood wanneer het (nog) niet soepel loopt, maar verwacht geen wonderen, het blijft hard werken.

Lanoline: vet verkregen uit vieze schapenvachten die vervolgens op zere tepels wordt gesmeerd om het plakken aan zoogcompressen te voorkomen.

Luier: reservoir voor poep en plas dat het bewijs vormt voor de voeding die geproduceerd en verwerkt is en reden tot zorg kan zijn wanneer deze angstvallig leeg blijft.

Masochisme: goede eigenschap voor de zogende moeder, alhoewel borstvoeding eigenlijk geen pijn mag doen.

Moedermelk: wonderlijke vloeistof vol antistoffen die je lichaam produceert en zich automatisch aanpast aan de behoefte van je baby, elke keer anders smaakt, altijd op temperatuur en op voorraad is en bovendien een omamiddeltje kan zijn voor onder andere pijnlijke tepels en ontstoken babyoogjes.

Opgeven: komt in mijn vocabulaire niet voor ;)

Ontsteking: onvoorspelbare schommeling van de lichaamstemperatuur gepaard met rode warme plekken op de borsten die hard en pijnlijk zijn en niet of nauwelijks kunnen worden weggemaseerd.

Oxytocine: het verslavende knuffelhormoon dat je licht in je hoofd maakt en de melk rijkelijk laat vloeien, ook verkrijgbaar in handige neusspray voor de echte junk of als hulpmiddel bij het toeschieten.

Pijn: hetgeen wat zogen niet mag doen, maar kloven helaas wel flink veroorzaken.

Spruw: schimmelinfectie van mond en/of tepel waarmee ik godzijdank (nog) geen ervaring heb.

Stuwing: warme, rode en pijnlijke borsten ten gevolge van het vraag- en aanbodmechanisme van borstvoeding, dat de ultieme beha uitdaging vormt en meestal in een of twee dagen weer is opgelost.

Tepels: steeds groter wordende uitstekels aan de borst die geheel achterin de mond van de baby moeten belanden op straffe van zeer pijnlijke kloven en/of een hongerige baby.

Tepelhoedje: siliconen membraan dat als beschermhoesje voor de tepel dient, maar bij verkeerd gebruik helaas ook voor die wonden kan zorgen.

Trots: gevoel dat ten grondslag ligt aan het feit dat je de voeding van je baby geheel zelf produceert en toedient.

Voedingsbeha: onmisbaar en gehaat, verkrijgbaar in vele vormen, kleuren en maten, behalve de mijne, waarop de Elomi Smoothing Nursing beha een welkome uitzondering is.

Voldoening: zie 'trots'.

Weegschaal: bewijsvergaaraparaat voor de groei van de baby, dat zorgt voor schuldgevoel en stress wanneer de wijzers de verkeerde kant op slaan.

Zoogcompres: luier voor lekkende tepels, dunne begrenzing tussen het normale leven en eindeloze schaamte.

Waarom doe je het jezelf aan zul je misschien denken? Ik heb die vraag talloze keren gehad. Voor wie nooit een volmaakt tevreden baby die rustig van de borst afglijdt heeft mogen zien of een van de gezellige oogcontactmomenten tijdens het voeden zal het waarschijnlijk niet begrijpen. De innige omhelzing, het huid-op-huid contact en de schattige zuiggeluidjes; het maakt al het harde werken de moeite waard. Bovendien is het na enkele weken doorzetten meestal maandenlang zorgenloos plezier en is er geen gehannes met flesjes, poeders en magnetrons.

Voor elke moeder die borstvoeding heeft geprobeerd en die uiteindelijk toch voor de fles gekozen heeft, alle lof dat je de moeite hebt genomen, er zijn zoveel vrouwen die het niet eens een kansje gunnen. Je zult ongetwijfeld een goede reden gehad hebben om te stoppen, dus wees trots op wat je wel hebt gedaan en voel je vooral niet schuldig.

Opmerkingen